Αποποίηση ευθυνών: Όλα τα κείμενα της κατηγορίας, είναι έργα μυθοπλασίας!

Όλα τα κείμενα της κατηγορίας είναι έργα μυθοπλασίας, ανεξάρτητα από το αν ο κάθε συγγραφέας ισχυρίζεται το αντίθετο για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα όσα γράφει. Ονόματα, χαρακτήρες, επιχειρήσεις, τόποι, γεγονότα και περιστατικά, είτε είναι προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα ή τα χρησιμοποιεί για να αποδώσει τα όσα φαντάστηκε. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή πραγματικά γεγονότα, είναι καθαρά συμπτωματική. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ στην πραγματική ζωή όσα διαβάζετε!

Είμαστε σχεδόν δύο εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα, έχω συμπληρώσει ήδη ένα μήνα σαν εργαζόμενη στην οικογενειακή μας επιχείρηση και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό. Έχω αναλάβει με βάση και τις σπουδές μου τις πωλήσεις και το μάρκετινγκ της εταιρείας μας στα Βαλκάνια, με έμφαση στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία.

Απόψε, Κυριακή απόγευμα και είμαι στο Αεροδρόμιο για το πρώτο μου επαγγελματικό ταξίδι. Επισκέπτομαι τη Ρουμανία μέχρι την Παρασκευή βράδυ, για μια σειρά συναντήσεων με πελάτες στο Βουκουρέστι και στο Μπρασόβ. Η χαρά μου, αλλά και η αναστάτωσή μου μεγάλη και προσπαθώ να περάσω τις ώρες μέχρι την πτήση μου χαζεύοντας στα μαγαζιά του Αεροδρομίου.

Δέχομαι ευχάριστα το φλερτάρισμα και τα βλέμματα πάνω μου, ιδιαίτερα από άντρες υπαλλήλους εκεί ή και ταξιδιώτες, που σκοτώνουν κι αυτοί χρόνο. Έχω διαλέξει για ντύσιμο μια μπεζ καρό μίνι φουστίτσα, συνδυασμένη με μαύρο τοπάκι και ελεύθερη μεσούλα. Μαύρες μπότες λίγο κάτω από το γόνατο και ένα λεπτό καρό μακρύ παλτουδάκι, που δεν έχω κουμπώσει συμπληρώνουν την εμφάνισή μου. Δεν είναι προκλητικό το ντύσιμό μου, αλλά πιάνω συχνά σε κάθε βήμα τα αντρικά μάτια να χαϊδεύουν πρώτα τα γυμνά μου μπουτάκια, πριν ανέβουν στη μεσούλα κι μετά στο στήθος, ότι τους επιτρέπει το ανοιχτό παλτουδάκι. Όταν νιώθουν ότι τους έχω πιάσει να με χαζεύουν άλλοι κοκκινίζουν και γυρίζουν το βλέμμα τους αλλού κι άλλοι χαμογελάνε ή προσπαθούν να ανοίξουν κουβέντα.

Έχω φτάσει στο γκέιτ της πτήσης μου και διαλέγω μια πολυθρόνα στην αίθουσα αναμονής. Έχω βγάλει το παλτουδάκι και το έχω κρεμάσει πάνω στο τρόλεϊ της χειραποσκευής. Μάλλον λάθος κίνηση, αφού καθιστή, η μίνι φουστίτσα χωρίς το παλτό έχει ανασηκωθεί ακόμη περισσότερο και δίνει ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε πεινασμένο ζευγάρι ματιών στα μπουτάκια μου.

Ανοίγω το τάμπλετ μου για να μην κοιτάζω, αν και που και που παρατηρώ τον περίγυρο των άλλων επιβατών γύρω μου. Δε μπορώ να συγκεντρωθώ σε κάτι, λίγο το άγχος για την πτήση, λίγο το πρόγραμμα του ταξιδιού κλπ με κρατάνε σε υπερένταση.

Σε λίγο μας καλούν για επιβίβαση και μπαίνω στο αεροπλάνο με τα χαμόγελα και το καλωσόρισμα της Ρουμάνας αεροσυνοδού. Η θέση μου είναι στο παράθυρο και όταν φθάνω μια όμορφη, ξανθιά Ρουμάνα, ψηλή γύρω στο 1.80 m, γύρω στα 35, ντυμένη με ένα λευκό φόρεμα κάθεται στο διάδρομο και δίπλα της ένας ακόμη ψηλότερος, ίσως 1.95 ή περισσότερο, κουστουμαρισμένος άντρας, γύρω στα 40-45, έχει πάρει τη μεσαία θέση και θα τον έχω δίπλα μου. Είναι ευγενέστατοι, ανασηκώνονται, ο άντρας βγαίνει και με βοηθάει να βάλω το τρόλεϊ και το παλτό μου στον χώρο αποσκευών και με περιμένουν να μπω στη θέση μου πριν ξανακαθίσουν. Μου συστήνονται, ο Κοσμίν και η Γκάμπι (Γκαμπριέλα), τραπεζικά στελέχη. Η παρέα τους πολύ ευχάριστη και το άγχος της πτήσης πάει περίπατο. Αν και η Γκάμπι είναι εντυπωσιακή, ο συνοδός της με τρώει με τα μάτια του και το αριστερό του γόνατο, ίσως και λόγω του περιορισμένου χώρου, αγγίζει το πόδι μου κάθε τόσο, ενώ και το μπράτσο του κάνει το ίδιο με το δικό μου, θέλω να πιστεύω τυχαία.

Είμαστε πια στον αέρα, το σερβίρισμα έχει τελειώσει και τα φώτα έχουν χαμηλώσει. Ο αέρας στην καμπίνα είναι αρκετά δροσερός και καθώς είμαι ελαφρά ντυμένη έχω ανατριχιάσει. Θέλω να κλείσω τα μάτια, αλλά κρυώνω. Ο Κοσμίν το αντιλαμβάνεται και καλεί την αεροσυνοδό, που μας φέρνει από μια κουβέρτα σε όλους. Τη ρίχνω επάνω μου και βλέπω την απογοήτευση στα μάτια του διπλανού μου, που έχασε την θέα. Κλείνω τα μάτια, γέρνω το κάθισμά μου και χαλαρώνω. Δεν κοιμάμαι, αλλά δεν είμαι και ξύπνια.

Είναι περίεργο, αλλά νιώθω ένα χέρι να με αγγίζει πάνω από το γόνατο και να χαϊδεύει το μπούτι μου ψηλά κάτω από την κουβέρτα. Είναι αληθινό, δεν είναι όνειρο. Ο Κοσμίν με χαϊδεύει εκμεταλλευόμενος ότι το χέρι του είναι καλυμμένο από τις κουβέρτες, ρισκάροντας με τη Γκάμπι δίπλα του. Δεν ανοίγω τα μάτια, αναρωτιέμαι τι να κάνω, να δημιουργήσω σκάνδαλο ή να δω ως που θα το τραβήξει. Δε μιλάω, δεν αντιδρώ, αλλά τώρα πάλι νιώθω να ανατριχιάζω, παρά την κουβέρτα αυτή τη φορά. Τα δάχτυλά του είναι στο εσωτερικό του μηρού μου και το χέρι του μου ανοίγει περισσότερο τα πόδια, έχοντας ανασηκώσει εντελώς τη μίνι φουστίτσα. Πιστεύει ότι έχω αποκοιμηθεί ή είναι τόσο ερεθισμένος, που τα παίζει όλα για όλα; Εγώ πάντως είμαι φουλ ερεθισμένη τώρα, θέλω το χέρι του εκεί, θέλω το χάδι από τα δάχτυλά του, που ήδη έχουν φτάσει στο στρινγκάκι μου και χαϊδεύουν με κυκλικές, αργές κινήσεις το μουνάκι μου. Παραμένω με τα μάτια κλειστά και δαγκώνω τα χείλη μου, δε θέλω να ακουστώ, αλλά θέλω να ουρλιάξω στα κρυφά.

Ο δίμετρος δίπλα μου έχει ανασηκώσει εντελώς τη φουστίτσα μου κάτω από την κουβέρτα και η παλάμη του έχει καλύψει όλο μου το εσώρουχο κάνοντας μασάζ στο μουνάκι μου, που το νιώθω να πλημμυρίζει. Τα δάχτυλα του παραμερίζουν το στρινγκάκι μου και χώνονται χωρίς αντίσταση μέσα μου. Είναι χοντρά, μακριά, απαιτητικά, έχουν ανοίξει το μουνάκι μου και το γαμάνε χωρίς να έχουν πάρει άδεια. Κι εγώ; Τα δάχτυλά μου χώνονται κάτω από την κουβέρτα μου μέσα από το κοντό τοπάκι και χαϊδεύουν το γυμνό μου στήθος. Η ρώγα μου είναι πέτρα, η αναπνοή μου βαραίνει, φαντάζομαι ότι δεν είναι τα δάχτυλα του δίμετρου, που με γαμάνε τώρα, αλλά ότι με έχει στήσει στα τέσσερα και με σκίζει με την τεράστια, όπως πιστεύω πούτσα του. Δεν αντέχω άλλο.

- Αχ! αχ! ένας πνιχτός στεναγμός βγαίνει από τα κλειστά χείλη μου, καθώς ο οργασμός με συνταράσσει και τρέμω πάνω στο κάθισμα μου. Ανοίγω τα μάτια μου και κοιτάζω φοβισμένα γύρω μου. Ελπίζω η Γκάμπι να μην έχει καταλάβει κάτι. Ο Κοσμίν μου χαμογελάει ο άθλιος και απομακρύνει το χέρι του γεμάτο από τα υγρά μου. Ευτυχώς τα φώτα είναι χαμηλωμένα και δε φαίνεται το πόσο κατακόκκινο είναι το πρόσωπό μου από την ντροπή, αλλά και την ένταση του οργασμού. Τακτοποιώ τα ρούχα μου και ανασηκώνω το κάθισμα μου, προσπαθώντας να συνέλθω. Ευτυχώς, γιατί σε λίγο τα φώτα της καμπίνας ανάβουν και πάλι και ο πιλότος αναγγέλλει την άφιξή μας στο Βουκουρέστι.

Ντρέπομαι να τους κοιτάξω και τον Κοσμίν και την Γκάμπι, για διαφορετικούς λόγους τον καθένα. Δεν ξέρω αν πρέπει να του θυμώσω για ό,τι μου έκανε ή να τον ευχαριστήσω. Κοιτάζω την κουκλάρα δίπλα του και αναρωτιέμαι γιατί δεν του είναι αρκετή. Το κορμί της σκοτώνει και το πρόσωπό της είναι η Εφούλα μετά από 10-15 χρόνια.

Με ρωτάνε που θα μείνω και τους λέω το ξενοδοχείο μου, γνωστό πεντάστερο στο κέντρο της πόλης. Είναι λένε στο δρόμο τους για το σπίτι τους και επιμένουν να μην πάρω ταξί από το αεροδρόμιο, έχουν το αυτοκίνητό τους στο πάρκινγκ του αεροδρομίου και θα με πάνε εκείνοι. Επιμένουν παρά τις αντιρρήσεις μου και νιώθω πιο πολύ αναστατωμένη με τη σκέψη των όσων προηγήθηκαν. Απορώ πως αυτός είναι σαν να μην συνέβη τίποτε.

Παίρνουμε τις βαλίτσες μας και ο Κοσμίν με βοηθάει με το καροτσάκι, αφού έχω και το τρόλεϊ και βαδίζουμε προς το πάρκινγκ του αεροδρομίου. Τακτοποιεί τις βαλίτσες μας στο Άουντι που οδηγεί και σε λιγότερη από μισή ώρα φτάνουμε στο ξενοδοχείο μου. Η πόλη είναι ολοστόλιστη για τα Χριστούγεννα, είναι σχεδόν 10:30 μ.μ. και τα πολύχρωμα φωτάκια είναι παντού. Το ίδιο φωτισμένο και πολύχρωμο και το ξενοδοχείο μου.

Η Γκάμπι θέλει να βεβαιωθεί ότι όλα είναι οκ με την κράτησή μου κλπ. και τους προτείνω ένα ποτό για να ευχαριστήσω για την μεταφορά. Ο Κοσμίν πηγαίνει το αυτοκίνητο στο πάρκινγκ και εγώ με την Γκάμπι κατευθυνόμαστε στην ρεσεψιόν. Το δωμάτιό μου είναι στον 11ο όροφο και το παιδί με τις αποσκευές μου μας οδηγεί στο ασανσέρ και μετά στο δωμάτιο.

Όταν φεύγει πετάω το παλτό σε μια πολυθρόνα και νιώθω την Γκάμπι να με σπρώχνει στο κρεβάτι και να πέφτει πάνω μου. Προσπαθώ να διαμαρτυρηθώ.

- Νομίζεις ότι δεν κατάλαβα τι έγινε στο αεροπλάνο;… μου λέει. Εγώ δε σου αρέσω, μόνο ο Κοσμίν;

Έχω μείνει κάγκελο. Είχε καταλάβει τι είχε συμβεί και τώρα, πεσμένη πάνω μου με φιλούσε στο λαιμό και στα χείλη, ενώ το χέρι της είχε χωθεί και έπαιζε με το γυμνό μου στήθος κάτω από το τοπάκι μου. Το άλλο της χέρι είχε ήδη μπει κάτω από τη φουστίτσα και εξερευνούσε κι αυτό το μουνάκι μου, ακόμη γεμάτο από τα υγρά μου από τη φάση στο αεροπλάνο. Ήταν μάταιο να αντισταθώ ή να διαμαρτυρηθώ, της παραδόθηκα και δέχτηκα την εισβολή της γλώσσας της στο στόμα μου.

Μου είχε ανοίξει τα πόδια και είχε γονατίσει ανάμεσα τους. Ξεκούμπωσε το φόρεμά της και το πέταξε στο πάτωμα. Έμεινε μόνο με ένα λευκό στρινγκάκι πάνω της. Κι αυτή δε φορούσε σουτιέν. Ήταν ψηλότερη και έμπειρη, πολύ εύκολα μπορούσε να κουμαντάρει το κορμάκι μου. Μου έβγαλε το τοπάκι πάνω από το κεφάλι μου και το πέταξε κι αυτό απολαμβάνοντας τη θέα από το γυμνό, ερεθισμένο στήθος μου.

Με φίλαγε στις ρώγες και ξεκούμπωνε ταυτόχρονα τη φουστίτσα μου, όταν χτύπησε το κινητό της. Ήταν ο Κοσμίν από ό,τι κατάλαβα και κάτι είπαν στα Ρουμάνικα, μάλλον που ήμασταν. Η γνωριμία φαινόταν ότι έπαιρνε πολύ αναπάντεχη εξέλιξη.

Το κτύπημα στην πόρτα του δωματίου ακούστηκε σε λίγο. Ήταν εκείνος και η Γκάμπι πετάχτηκε μισόγυμνη και του άνοιξε. Ήταν βέβαιο ότι είχαν ξαναζήσει ανάλογες καταστάσεις. Μπήκε στο δωμάτιο και με κοίταξε με τον πόθο στα μάτια του, καθώς προσπαθούσα να καλύψω το γυμνό μου στήθος από το βλέμμα του. Δεν έχασε χρόνο, ούτε ρώτησε, δεν πήρε άδεια. Γδύθηκε πετώντας το κουστούμι και τα υπόλοιπα ρούχα του και μαζί με την Γκάμπι ήρθαν δίπλα μου έχοντας με στη μέση. Ήξερα τι θα ακολουθούσε, ό,τι είχα φανταστεί στο αεροπλάνο, την ώρα που τα δάχτυλά του μου χάριζαν τον οργασμό, θα γίνονταν πράξη τώρα.

Δύο στόματα και τέσσερα χέρια με φίλαγαν και με χάιδευαν παντού, το στρινγκάκι μου, το τελευταίο ρούχο πάνω μου είχε εξαφανιστεί και ήμουν ολόγυμνη με το έμπειρο, ερωτικό ζευγάρι. Η Γκάμπι με πήρε στην αγκαλιά της και με τράβηξε πάνω της. Τα χείλη της φιλούσαν τα δικά μου και τα χέρια της ζούλαγαν και χάιδευαν την πλάτη και τον κώλο μου, ενώ με καθοδηγούσε πως της άρεσε να τρίβω το μουνάκι μου πάνω στο δικό της, ανοίγοντας τα πόδια της και τραβώντας με πάνω της κινώντας με πάνω – κάτω.

Ήταν τρέλα όλη η εμπειρία με δύο ανθρώπους που δεν ήξερα πριν 4 ώρες.

Ο Κοσμίν πίσω μου πήρε θέση και οδήγησε τον ερεθισμένο πούτσο του στο μουνάκι μου καρφώνοντας με τη μια. Βόγκηξα. Έβγαζε τον πόθο του αεροπλάνου τώρα και με έπαιρνε χωρίς έλεος, μπαινοβγαίνοντας μέσα μου όλο και ταχύτερα, όλο και πιο βαθιά. Με ανασήκωσε στα τέσσερα, πάνω από την Γκάμπι και τα χέρια του χούφτωσαν το στήθος μου. Η Γκάμπι με κοίταζε στα μάτια απολαμβάνοντας την αμηχανία μου και την αδυναμία μου να τους αντισταθώ. Έκλεισα τα μάτια. Το σφυροκόπημα ήταν όλο και πιο έντονο, όλο και πιο καυλωτικό.

Αχ! Αχ… ούρλιαξα, αυτή τη φορά χωρίς να προσπαθώ να το κρύψω, όπως στο αεροπλάνο. Έχυνα χωρίς έλεγχο από το άγριο γαμήσι του αγνώστου, μέχρι πριν λίγο, προικισμένου άντρα κι έπεσα αποκαμωμένη πάνω στην Γκάμπι, που δε σταμάτησε να με χαϊδεύει. Ο Κοσμίν βγήκε από μέσα μου και έπεσε πάνω μας, κραυγάζοντας κι αυτός κάτι στα ρουμάνικα, ενώ άρχισε να με χύνει πάνω στο κωλαράκι μου, ενώ συγχρόνως έστριβε με μανία τις ρώγες μου κάνοντας με να ουρλιάξω και πάλι από πόνο ανάμικτο με ηδονή.

Ένιωθα τα χείλη του ζευγαριού στα δικά μου, στο λαιμό μου και στο σβέρκο μου. Τα χέρια τους έτρεχαν στο γυμνό μου παραδομένο κορμί.

Ο Κοσμίν μου χάιδευε τον κώλο, τον ζούλαγε και τον ανοιγόκλεινε. Με ρώτησε αν το έχω κάνει ποτέ από εκεί. Δεν του απάντησα, παρότι μ’ είχε κάνει ήδη δύο φορές να χύσω για χάρη του, τον ντρεπόμουν πολύ και ύστερα στις διαστάσεις του, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να τον αφήσω να μου κάνει κάτι εκεί.

Δε ζήτησε την άδεια. Ο πούτσος του σε πλήρες μέγεθος και πάλι άρχισε να πιέζει την πίσω τρυπούλα μου. Η Γκάμπι είχε καταλάβει τι συνέβαινε και ένιωθα την έκσταση και στα δικά της μάτια, καθώς καταλάβαινε ότι ήμουν τρομαγμένη.

Άρχισε να με φιλάει και να μου χαϊδεύει τα μαλλιά και την πλάτη τρυφερά, προσπαθώντας να με χαλαρώσει. Ο Κοσμίν σιγά – σιγά οδηγούσε το θηρίο του μέσα μου σπρώχνοντας το λίγο – λίγο, ανοίγοντας με κι αναζητώντας τη λύτρωση του. Ήμουν στενή πολύ για τα μέτρα του και είχε λαχανιάσει σπρώχνοντας, πονούσα αλλά και ήμουν σε ντελίριο ηδονής από το ζευγάρι να εξουσιάζει και να γεύεται κάθε χιλιοστό του κορμιού μου.

- Φτάνει, φτάνει… του φώναξα.

Δεν υπήρχε περίπτωση να με αφήσει τώρα, λίγο – λίγο με άνοιγε, ο κώλος μου του παραδινόταν κι αυτός μετά το μουνάκι μου, μετά από κάθε κύτταρο του κορμιού μου. Ένα τεράστιο θηρίο, το μεγαλύτερο μέχρι σήμερα με κατακτούσε. Το ζευγάρι με είχε στην απόλυτη ερωτική εξουσία του και μου πρόσφεραν αλλεπάλληλα κύματα ηδονής και ερωτισμού. Το θηρίο με άνοιξε και βολεύτηκε μέσα μου, μπήκε – βγήκε μια – δύο φορές να συνηθίσει το κωλαράκι μου. Εγώ ούρλιαζα από πόνο και πρωτόγνωρη καύλα. Η Γκάμπι προσπαθούσε να με ηρεμήσει και τα δάχτυλα της γαμούσαν τώρα το μουνάκι μου.

Αυτό ήταν. Ο τρίτος οργασμός της βραδιάς ήταν γεγονός. Ένιωθα το θηρίο του Κοσμίν να με σκίζει ολόκληρη και να προσπαθεί να συναντήσει μέσα μου τα δάχτυλα της Γκάμπι. Άρχισα να χύνω ανεξέλεγκτα, ενώ ένιωθα και τον Κοσμίν να ξαναφτάνει, αυτή τη φορά μέσα μου, βυθισμένος όσο πιο βαθιά γινόταν μέσα στο ανυπεράσπιστο κορμί μου.

Το ταξίδι μου πριν καν ξεκινήσει επαγγελματικά, είχε ξεκινήσει ερωτικά, με μια ανεπανάληπτη ερωτική εμπειρία. Είχε ήδη πάει 1 π.μ. και την άλλη μέρα έπρεπε να είμαι έτοιμη από νωρίς, αλλά και οι δύο εραστές μου είχαν κι εκείνοι ανάλογες υποχρεώσεις. Αύριο και μεθαύριο θα είχα συναντήσεις στο Βουκουρέστι, ενώ την Τετάρτη θα ταξίδευα με το τραίνο στο Μπρασόβ (με νυχτερινό δρομολόγιο) για την συνάντησή μου εκεί. Η Γκάμπι έτυχε να έχει καταγωγή από εκεί και προθυμοποιήθηκε να με συνοδεύσει στο ταξίδι μου, επιμένοντας, παρόλο, που της είπα ότι δεν ήταν ανάγκη.

Ανταλλάξαμε τα τελευταία φιλιά και αγκαλιές πριν πούμε καληνύχτα και μόλις έφυγαν έπεσα στο κρεβάτι, όπως ήμουν. Οι τελευταίες 6 ώρες έρχονταν ξανά και ξανά στο μυαλό μου σε κάθε λεπτομέρεια. Το ταξίδι μου Αθήνα – Βουκουρέστι είχε ξεκινήσει.


© Copyright XStream Management. All Right Reserved.
Copyright Protected with www.ProtectMyWork.com,
Reference Number: 16151281221S031




Δεν έχετε εξουσιοδότηση να δημοσιεύετε σχόλια. Πρέπει να έχετε συνδεθεί.

Τα σχόλια θα περάσουν από διαδικασία έγκρισης.


 

Όροι Χρήσης του XStream || Privacy Policy