Αποποίηση ευθυνών: Όλα τα κείμενα της κατηγορίας, είναι έργα μυθοπλασίας!

Όλα τα κείμενα της κατηγορίας είναι έργα μυθοπλασίας, ανεξάρτητα από το αν ο κάθε συγγραφέας ισχυρίζεται το αντίθετο για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα όσα γράφει. Ονόματα, χαρακτήρες, επιχειρήσεις, τόποι, γεγονότα και περιστατικά, είτε είναι προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα ή τα χρησιμοποιεί για να αποδώσει τα όσα φαντάστηκε. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή πραγματικά γεγονότα, είναι καθαρά συμπτωματική. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ στην πραγματική ζωή όσα διαβάζετε!

Το αγαπημένο μου σούρουπο είχε σκεπάσει προ πολλού την γοτθική επερχόμενη νύχτα, η οποία επρόκειτο να είναι μακράς διαρκείας, δίχως σταματημό στο πυκνό τοπίο της ηδονής, των τρόμων και των ποικιλότροπων ορέξεων της προαιώνιας και ανίκητου μίας Κυρίας… της Νύχτας!

Σούρουπο σε γοτθική περιοχή. Την περίμενα να κοπιάσει κοντά στα νύχια μου και να τη γαντζώσω κυκλικά. Ερχόταν από Βόρεια Ελλάδα προς τη μελανιασμένη γη που ήμουν, μαζί με τους κεραμιδωτούς φωτισμούς στα σοκάκια τα πετρώδη και τους λοιπούς μισοσκότεινους δρόμους της Γηραιάς. Της είχα δώσει της Βικτώριας συγκεκριμένες κατευθύνσεις για το πώς θα έβρισκε το κλειδί της πόρτας στο διαμέρισμα που έμενε, από την στιγμή της ελεύσεώς της στο αεροδρόμιο μέχρι να με ανταμώσει και να ξεκινήσει το παίδεμα.

Αραιά και που χτύπαγε η συσκευή με μηνύματα sms, καθώς είχα θέσει τον όρο να μην υπάρχει επικοινωνία με διαδίκτυο έως ότου με συναντήσει. Πρώτο μήνυμα ελήφθη, ώρα 15:30 "Με όλα αυτά που μ' έχεις προϊδεάσει, είμαι υγρή τόσο, ώστε ντρέπομαι να πάω στην τουαλέτα του αεροσκάφους να ξεθυμάνω και καθώς φορώ κολάν λευκό, δίχως εσώρουχο, όπως μου το έβαλες ως must μέχρι να έρθω, στάζω, και δίπλα μου έχω έναν ο οποίος από τα συνεχή, διαπεραστικά βλέμματα του τα κεντραρισμένα στα μάτια και παντού μου, είμαι βέβαιη πως έχει αντιληφθεί πλήρως την κατάστασή μου. Τι κάνω;".

Ήμουν σχεδόν βεβαίως πως κάτι πανομοιότυπο θα λάμβανα όσον αφορά την καύλα της. Το είχα δει το τρυφερό της σάρκινο αγαλματίδιο από κάμερα αρκετές φορές, μα όχι ακόμη από κοντά. Είχα διερευνήσει εις βάθος εντός του, μέχρι να σαλπίσω τροπαιοφόρος από τη μήτρα και να κλέψω δια ζώσης την γλυκύτατη ανάσα της! Αμέσως κατά το διάβασμα του μηνύματος ο μισοκαυλωμένος πούτσος μου επήρε την ανιούσα, βαρύς και χοντρός, μα έπρεπε να είναι έτσι μέχρι φτάσει η Βικτώρια, μετά τη διαφαινόμενη "ταλαιπωρία". Πέρασε το μισάωρο και ακριβώς 16:00 της στέλνω:

"Σ' αρέσει πολύ η κατάσταση που βρίσκεσαι παρά τις ψευτοντροπές σου… κι αν το αρνηθείς, θα τιμωρηθείς με ένταση που ίσως να μην αντέξεις. Πες μου στα γρήγορα, δίχως λεπτομερείς περιγραφές, σ' αρέσει ο τύπος; Στο περίπου ηλικία και εθνικότητα;"

Δεν πέρασε ένα λεπτό και στις 16:01 ελήφθη εκ μέρους της το:

"Δε μ' αρέσει καθόλου αυτό που γίνεται στο αεροσκάφος, είναι γύρω στα 55 με 65 ηλικιακά, δε μ' αρέσει, και είναι Ισπανός"

Για το επόμενο τριαντάλεπτο συλλογιζόμουν πως το "δε μ' αρέσει" μετονομάζεται από την ίδια "γουστάρω πολύ" και πόσο δε όταν το χτυπάει στο πληκτρολόγιο επί δύο. Από την άλλη παρ' ότι κάπως έμπειρη, δεν ήθελα να τη "χώσω" στους πόθους της απευθείας και να φτάσει ασφαλής, εδώ, σε εμένα και με ενέργεια για το ο, τι θα επικαλούμουν προς ηδονή εκείνο το σούρουπο και το βράδυ μέχρι το ξημέρωμα. 16:31 φεύγει το μήνυμα:

"Έχει καλώς, Βικτώρια, δε θα τον τσιμπουκώσεις μέχρι να χύσει στο λαρύγγι σου όταν φτάσετε στο αεροδρόμιο, παρ' ότι γνωρίζεις πως εσύ ευθύνεσαι για όλο αυτό που συμβαίνει και σε εσένα και στον Κύριο! Παρακαλώ, δε μου στέλνεις μήνυμα τουλάχιστον μέχρι να επιβιβαστείς στο τρένο για εδώ. Να έχεις ένα καλό υπόλοιπο στην πτήση σου. Σκέψου πως είμαι εγώ δίπλα σου και σε δαχτυλώνω μέσα από τη φόρμα, δίχως να σε κάνω να τελειώσεις, φιλάκια πολλά, μικρό μου"

Είχα ανάψει το σύνηθες τσιγάρο μου gauloises κόκκινο και είχα βάλει στο ποτήρι το πρώτο πιοτό της ημέρας Bells μ' ένα παγάκι αυστηρά. Δεν πρόλαβα να πιω τη γουλιά και να κάνω πρόποση στην επερχόμενη νύχτα, το τσιγάρο είχε ήδη τελειώσει. Μέχρι να έρθει το κορίτσι, τα κάπνιζα αλά chain smoker - δυο δυο! Η γουλιά δε, ήταν συναρπαστική και το ύψωμα για την πρόποση προς τη Νύχτα, συναρπαστικότερο! Viva!

Φορούσα τη φόρμα μου, δίχως εσώρουχο και ο πρησμένος πούτσος έπαιζε μπραντεφέρ με τον αριστερό προσαγωγό μου. Το ουισκάκι με τα παρελθόντα λεπτά κατέβαινε όλο και γλυκύτερα και εναργέστερα στη γουργουρίζουσα κοιλιά μου. Σκεπτόμενος το τι περνάει η Βικτώρια όχι μόνο σωματικά, μα εγκεφαλικά και ψυχολογικά και πώς θα φτάσει (βεβαίως ασφαλής, μα αποκαμωμένη και έτοιμη να μου παραδοθεί στα τέσσερα, ως σκυλίτσα απευθείας, ή γονατιστή να μου λέει "ευχαριστώ Κύριε").

Νύχτα, μεγάλη και τρισάγια, από το μέγα σου ανάκτορο που φωλιάζουν μέσα και τρεμοπαίζουν τα αστέρια ως καντήλια και αλυχτούν οι σκύλοι και τα θεριά που δε μπορείς να τα ημερέψεις, σ' ευγνωμονώ!

Και σου ζητώ, ό, τι βλέπεις, όπως το βλέπεις, μυστικό να 'ν' εμένα και σου! Αιωνία και ανίκητη, Θεά ανίκητη, Πανώρια!

Κοίταξα το ρολόι, το τρίωρο γεμάτο είχε αποχωρήσει προς τα πίσω, έτσι σκέφτηκα πως η Βικτώρια λογικά θα είναι στο σταθμό του τρένου, όπως ήταν κατατοπισμένη, και σε λίγο λογικά θα έφτανε το επόμενο παρελθόν-μήνυμα.

Ουίσκι, καύλα και νύχτα!

Να το! 19:34:

"Είμαι στο τρένο, όπως μου είχες πει, κάνει μισή ώρα μέχρι να φτάσω, θα σε περιμένω στο σταθμό της πόλης σου όταν φτάσω. Ευχαριστώ!"

Δεν άφησα να περάσει το καθιερωμένο τριαντάλεπτο, και μετά 2 λεπτών, της στέλνω:

"Βικτώρια, το τρένο ξεκίνησε στις 19:00, επτά και μισή θα είμαι ήδη έξω από την πλατφόρμα που φτάνεις, και θα σε περιμένω!"

Έφτασε, την παρέλαβα, χωρίς φιλί, χωρίς αγκαλιά, γεμάτη από καύλα στο βλέμμα σε συνδυασμό με αμηχανία και ανυπομονησία. Έκανε κίνηση να με αγκαλιάσει και το απέφυγα, ωσάν διάολος λιβάνι. Περπατήσαμε συζητώντας για το ταξίδι και τα βλέμματα με αεροσυνοδούς και για κάθε λογής μικροπρέπειες. Με το που φτάσαμε, μπήκαμε και αμέσως γράπωσε την πούτσα μου, που δεν άργησε να πάρει πάνω τα πάνω της.

- Ώπα, σα να μπερδεύτηκες λίγο μου φαίνεται, ή ορθότερα… σε έπνιξε η καύλα σου και ξέχασες βασικούς κανόνες…

της είπα με ήρεμη φωνή, δίχως εντάσεις.

- Έχεις δίκιο, Αρίσταρχε, συγγνώμη, μα…

Δε πρόλαβε να τελειώσει και προσγειώθηκε το γλωσσόφιλο, εκ νυκτός ορμώμενο και μη διαρκές πάνω από λεπτό βαθιά στο γλωσσίδι της.

- Βικτώρια, σκυλίτσα, αμέσως στα 4 στο ξύλινο πάτωμα…

της είπα με βραχνή φωνή και με βλέμμα διαπεραστικό, που την τσίμπησε, καθώς δεν έφερε καμία αντίρρηση.

- Με τα ρούχα, μικρή μου, έτσι, μόνο θα είσαι χωρίς υποδήματα και χωρίς γαντάκια στα χέρια.

Αμέσως στήθηκε και αμέσως έβγαλα, από το θηκάριο των αναγκών, μια ωραία, μακριά και λεπτή αυτοσχέδια βίτσα.

- Είσαι μεγάλη καυλομούνα, σκύλα γαμοτουρλωτή, πανάξια χυδαιότητας, και πανάξια για να περιεργαστείς καταλλήλως από τούτη 'δω τη βίτσα γι' αρχή. Κι αρχή του παντός τω παντί τα πάντα, ομορφιά, πίστη στη χυδαιότητα της νύχτας…

της είπα, με βαριά, τρεμάμενη φωνή, ενώ αμέσως μετά έφτασα στις πατούσες της μια ροχάλα την οποία κατεύθυνε παντού πάνω τους ο πρησμένος πούτσος μου.

- Σ' αρέσει, χυδαίο αντικείμενο, να σου τρίβω τον πούτσο μου στις πατούσες σου και να μη ξέρεις, καθώς δε βλέπεις, πότε θα προσγειωθεί η βίτσα, είτε στην κωλάρα σου, είτε στις πατούσες σου;… της είπα.

- Σε παρακαλώ πολύ, γάμησε με, σε παρακαλώ πολύ, ό, τι ποθείς, καν' το, τώρα.

- Σκάσε!

Αμέσως το πρώτο βιτσοσκάμπιλο προσγειώθηκε στις πατούσες με μέτρια ένταση.

- Μη, μη, μη μου ρίξεις άλλη, απλά γάμησε με Αρίσταρχε!

- Ιδού, πάρε και το δεύτερο στη γυμνή κωλάρα σου, τσουλοπούτανο, ανάξιο για γαμήσι.

Πλέον, ήταν γδυτή, μόνο με το πράσινο στρινγκάκι της και από πάνω τη μπλούζα της, σιγολαλαλούσε το ποθητό γαμήσι μετά την ταλαιπωρία. Η ώρα ήταν 10 μ.μ. Πάντοτε στημένη, ενώ καθόμουν στο γραφείο, κρατώντας με το ένα χέρι τη βίτσα και με το άλλο το ποτήρι που είχε έναν αριθμό κι ένα τριαντάφυλλο. Γεμάτο με ουίσκι και τα νεκρόφιλα τα έπινα γεμάτα γουλιά, γουλιά.

- θα κάτσεις εκεί και δε θα κουνηθείς ρούπι, ούτε το έλασσον μέχρι να τελειώσω το νεκροφίλημα, δηλαδή την έσχατη γουλιά στο ποτήρι.

- Ό, τι πεις, Αρίσταρχε, αρκεί να μου σκιάσεις το μουνί.

Πλάφ!

- Δε σου ζήτησα τη γνώμη σου, πανάξια σκύλα της χυδαιότητας, δε σου ζήτησα απάντηση, σκροφοσκυλίδιο ποθητό…

και αμέσως 3 βιτσιές προσγειώθηκαν στη κωλάρα και στις πατούσες της. Πλέον το κωλαράκι το τουρλωτό, πάλλευκο και στρογγυλό είχε γίνει κατακόκκινο και θύμιζε το κόκκινο τριαντάφυλλο στο ποτήρι.

- Πορνίδιο θελκτικό, έπαθα αμνησία και θα σε λέω με ένα Γ απόψε, από αύριο θα σου πω το όνομά σου πάλι.

Παίξε το μουνί σου με το εσώρουχο τραβηγμένο στο πλάι, όπως είσαι και γύρνα μόνο το κεφάλι σου προς εμέ, ενόσω θα καπνίζω το γκολουάζ. Άπαξ και το τελειώσω, έχει ο Αρίσταρχος... τώρα…

- Αμέσως!

Πλάφ!

- Δε σου είπα να μιλήσεις, καυλομούνα καλντεριμιτζού! Δίχως λέξη, κάνε το και κοίτα με.

Ενόσω προσγειώθηκαν άλλες 3 βιτσιές στα κωλοπάτουσά της. Ενόσω ακούστηκε ένα: "πονάω πολύ, Αρίσταρχε", είχε στρέψει εξ αριστερών πλέον το στρινγκίδιο που ήταν μούσκεμα και έτριβε με το δεξί της χέρι κυκλικώς την κλειτορίδα, ούσα στα τέσσερα και με το κεφάλι της λάγνο και γυρισμένο προς το μέρος που στεκόμουν.

- Εις υγείαν Νύχτα! Λαμπρότατη…

και το ποτήρι υψώθηκε προς το ταβάνι, με ένα χαμόγελο πλατύ να ταρακουνεί το διαμέρισμα και ο επερχόμενος γέλωτας να 'ν' έτοιμος να το γκρεμίσει.

- Εις υγείαν, Γ! Πλέον μπορείς ενόσω χαϊδεύεσαι στο ευαίσθητο σου, να μου μιλάς, σκύλα τσουλοπορνιδιάρα!

- Ήθελα πολύ να πάρω πίπα στο αεροπλάνο από τον έναν αεροσυνοδό και να φτάσω εδώ όσο το δυνατόν πιο λαίμαργη για το γαμήσι σου Αρίσταρχε, έλα και σκίσε μου τη μουνάρα, κοίτα πόσο υγρή και τρυφερή μέσα στα ζουμιά, που στάζουν στο πάτωμα, είναι!

Πλάφ!

- Στάζουν στο πάτωμα; Σου είπα να λερώσεις, μωρό, βρωμοπουτανί;

Άλλες 3 βιτσιές προσγειώθηκαν, 2+1.

- Μα, είμαι μούσκεμα και θέλω το καυλί σου, βαθιά στη μουνάρα μου!

- Αρκετά, αρκετά!

Τελευταία γουλιά,

- Νύχτα, Ave!

Σηκώθηκα, και αμέσως κάρφωσα τον πούτσο μου στην κωλοτρυπίδα της, ασάλιωτος και πελώριος, εκεί που στεκόταν στο ξύλινο πάτωμα! Μέχρι που έχυσα βαθιά μέσα στον πρωκτό της Γ. Μέχρι που έχυνε απανωτά τρίβοντας την κλειτορίδα της. Μέχρι που το ατελεύτητο γαμήσι κράτησε έως ξημερώσει,

Και έπειτα της είπα, ενώ πλάγιαζε σιμά μου… "Καλημέρα, Βικτώρια!"


© Copyright XStream Management. All Right Reserved.
Copyright Protected with www.ProtectMyWork.com,
Reference Number: 16151010122S022




Δεν έχετε εξουσιοδότηση να δημοσιεύετε σχόλια. Πρέπει να έχετε συνδεθεί.

Τα σχόλια θα περάσουν από διαδικασία έγκρισης.


 

Όροι Χρήσης του XStream || Privacy Policy