Αποποίηση ευθυνών: Όλα τα κείμενα της κατηγορίας, είναι έργα μυθοπλασίας!

Όλα τα κείμενα της κατηγορίας είναι έργα μυθοπλασίας, ανεξάρτητα από το αν ο κάθε συγγραφέας ισχυρίζεται το αντίθετο για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα όσα γράφει. Ονόματα, χαρακτήρες, επιχειρήσεις, τόποι, γεγονότα και περιστατικά, είτε είναι προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα ή τα χρησιμοποιεί για να αποδώσει τα όσα φαντάστηκε. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή πραγματικά γεγονότα, είναι καθαρά συμπτωματική. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ στην πραγματική ζωή όσα διαβάζετε!

"Άντε μου στο διάολο". Ήταν η τελευταία μου κουβέντα και του έκλεισα με νεύρα το τηλέφωνο. Μετά από τον καυγά που είχαμε δεν θυμόμουν καν τον αρχικό λόγο που μαλώσαμε. Μόνο που κανείς μας δεν έκανε πίσω...

- Άντε μου στο διάολο.
 
Ήταν η τελευταία μου κουβέντα και του έκλεισα με νεύρα το τηλέφωνο. Μετά από τον καυγά που είχαμε δε θυμόμουν καν τον αρχικό λόγο που μαλώσαμε. Μόνο που κανείς μας δεν έκανε πίσω. Εκείνος είχε πάντα την αίσθηση ότι έχει το πάνω χέρι και θύμωνε που του πήγαινα κόντρα. Eγώ για να σηκώσω το ανάστημα μου το πήγαινα στα άκρα από τα νεύρα μου. Και κάπως έτσι ήρθε ο χωρισμός.
 
Στην αρχή νόμιζε ότι κάνω παιδιαρίσματα και ότι θα μου περάσει. Όμως είχα θολώσει και δεν έκανα πίσω. Με τον καιρό να περνάει και να μην επικοινωνώ άρχισε τα τηλέφωνα και υποψιάστηκε ότι τρέχει κάτι με άλλον. Εγώ φυσικά δεν είχα όρεξη για τίποτα άλλα δε θα έκανα πίσω. Θύμωσε, σε ένα τηλέφωνο με πήρε μεθυσμένος και άρχισε να με βρίζει. Με έβριζε χυδαία και μετά μου έλεγε ότι μ' αγαπάει και του λείπω. Και όσο με έβριζε τόσο πείσμωνα. Δε θα μπορούσε να συνεχιστεί αυτό το πράγμα, έλεγα. Θα περάσει ο καιρός και θα ξεχαστούμε. Δεν είχα πολύ όρεξη για πολλά πράγματα αλλά άρχισα να βγαίνω τα βράδια. Να ξαναζώ λίγο τη ζωή μου.
 
Ένα βράδυ λοιπόν βγαίνω το πρώτο μου ραντεβού 3 μήνες μετά το χωρισμό και πάει σχετικά καλά. Η ώρα πέρασε ευχάριστα, ήπιαμε αρκετά και είπε να με συνοδεύσει στο σπίτι με τα πόδια να καθαρίσει λίγο και το κεφάλι του πριν γυρίσει στο αμάξι. Σε ένα εικοσάλεπτο χαλαρής βόλτας φτάσαμε στο σπίτι μου. Με πλησίαζε αρκετά στη διαδρομή και περνούσε διακριτικά το χέρι του στη μέση μου. Εγώ δεν ήμουν ακόμα πολύ άνετη αλλά δεν τραβήχτηκα. Φτάνουμε έξω απ την εξώπορτα της μονοκατοικίας μου. Μιλήσαμε για λίγο και λέγαμε τις γνωστές μαλακίες που λένε δύο άνθρωποι που θέλουν να φασωθούν αλλά κωλώνουν, ώσπου τον νιώθω να με αρπάζει και να με φιλάει. Με στρίμωξε στην πόρτα και με φιλούσε στα χείλη.
 
- Όλο το βράδυ περίμενα να το κάνω αυτό. Πόσο με έχεις καυλώσει δεν ξέρεις...
 
μου είπε και συνέχισε να με φιλάει. Ένιωθα τα χέρια του να ταξιδεύουν από την πλάτη μου, σφιχτά στη μέση μου και να κατεβαίνουν στον κώλο μου, να με τραβάει πάνω του και να νιώθω πόσο καυλωμένος είναι. Μου άρεσε που με γούσταρε τόσο, με είχε ψιλοκαυλώσει και μένα. Άρχισα να είμαι κι εγώ πιο ενεργή, να τον κρατάω από το λαιμό και το κεφάλι του και να τον φιλάω με πάθος. Έκλεισα τα μάτια και αφέθηκα μα πάνω που χαλάρωσα ήρθε η εικόνα του αγοριού μου στο μυαλό μου. Πάγωσαν όλα. Ξαφνικά σταμάτησα εντελώς και του είπα ότι θα ταν καλύτερα να σταματήσουμε εδώ και να μην προχωρήσουμε άλλο. Μου χαμογέλασε με εκείνο το χαμόγελο της πίκρας που παίρνει κάποιος όταν τον έχεις ξενερώσει αλλά δε θέλει να το πει. Το βρήκα πολύ χαριτωμένο και του έδωσα ακόμα ένα φιλί στα χείλη, πιο απαλό και τρυφερό για καληνύχτα. Προχώρησα λοιπόν προς την είσοδο του σπιτιού μου, έβαλα το κλειδί στην πόρτα και μόλις το γύρισα ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν.

Σε δευτερόλεπτα ένιωσα ένα ύφασμα να μου κλείνει τα μάτια και κάποιον να με αρπάζει και να με βάζει γρήγορα μέσα στο σπίτι. Μου κρατούσε γερά με το ένα χέρι του τα χέρια μου πίσω από την πλάτη μου και με το άλλο κάλυπτε το στόμα μου από τα ουρλιαχτά μου. Δεν ήξερα τι συνέβαινε, είχα πανικοβληθεί και φοβόμουν. Είχα την ελπίδα ότι θα ήταν κάποιος κλέφτης στην καλύτερη των περιπτώσεων, δεν ήθελα να σκεφτώ ότι είναι κάποιος ανώμαλος που θα με βίαζε ή θα με σκότωνε. Με το που το σκέφτηκα αυτό άρχισα να κλαίω και να σκέφτομαι κι αν δεν είναι κλέφτης; Τι θέλει από μένα; Τι θα μου κάνει; Πως θα μου το κάνει; Κι αν με βιάσει και με σκοτώσει; Ποιος θα με βρει μετά; Χιλιάδες μακάβριες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου. Όσο σκεφτόμουν εγώ αυτά εκείνος με είχε φέρει ήδη στην κρεβατοκάμαρα και μου έδενε τα χέρια πάνω στο κρεβάτι με κάτι που ένιωσα ότι πρέπει να ήταν η ζώνη του. Προσπάθησα να ηρεμήσω. Τον παρακάλεσα να μη μου κάνει κακό.
 
Του είπα ότι δεν έχω πολλά αλλά μπορεί να πάρει ότι θέλει από το σπίτι και δε θα πω τίποτα σε κανέναν. Μόνο να με αφήσει. Δυστυχώς δεν άκουγα άλλους ήχους, ήξερα ότι είναι στο κρεβάτι και δεν ήξερα τι κάνει. Και τότε κατάλαβα. Δε θα έπαιρνε κάτι από το σπίτι μου παρά μόνο εμένα. Με βία!
 
Άρχισα ξανά να ουρλιάζω για βοήθεια, Έκλαιγα και ένιωθα το ύφασμα στα μάτια μου βρεγμένο από τα δάκρυα μου. Και τότε ένιωσα το χέρι του πάνω στο μάγουλο μου. Μια γερή δυνατή σφαλιάρα. Μόνο μία. Που μου δήλωνε όμως ότι πρέπει να σκάσω γιατί θα έρθει κι άλλη. Πάντα σκεφτόμουν ότι θα προτιμούσα να πεθάνω παρά να με βιάσουν. Όμως εκείνη τη στιγμή φοβήθηκα και πάγωσα. Έμεινα ακίνητη, δεμένη και αβοήθητη στις ορέξεις κάποιου. Ένιωσα τα ρούχα μου και τα εσώρουχα μου να σκίζονται. Ήμουν πλέον γυμνή. Φοβισμένη. Δε με είχε ακουμπήσει ακόμα. Τι διάολο κάνει; Δεν υποτίθεται ότι ένας βιαστής θέλει να τελειώσει γρήγορα; Τι θέλει από μένα;
 
Ένιωθα ξαφνικά το κρεβάτι να κουνιέται λίγο και την ανάσα του δυνατά. Δε μιλούσα. Περίμενα κοκαλωμένη και προσπαθούσα να καταλάβω τι κάνει. Νιώθω να σηκώνεται απ το κρεβάτι. Τον άκουγα όμως ακόμα να ανασαίνει βαριά. Και σιγά σιγά καταλάβαινα ότι ακούω και έναν ήχο γνώριμο. Και τότε κατάλαβα. Τον έπαιζε. Με κοιτούσε και τον έπαιζε. Για λίγο σχεδόν ανακουφίστηκα. Σκέφτηκα ότι ίσως να θέλει μόνο αυτό. Και ξαφνικά ένιωσα το σπέρμα του να πετάγεται στο πρόσωπο μου, στα μαλλιά μου, στο στήθος μου. Παντού. Με έχυνε. Είχα το σπέρμα κάποιου αγνώστου ανώμαλου πάνω στο σώμα μου. Τι ντροπή. Πόσο ξεφτιλισμένη ένιωσα. Ίσως όμως τώρα το μαρτύριο μου να τέλειωνε. Πόσο γελασμένη ήμουν.

Εκεί που νόμιζα ότι το μαρτύριο μου τέλειωσε, ξεκίνησε το καινούργιο. Με τα χέρια του άρχισε να απλώνει το σπέρμα του πάνω μου. Στο πρόσωπο μου,στον λαιμό και στο στήθος μου. Κατέβασε τα χέρια του και άγγιξε το μουνάκι μου. Ήταν σα να με χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. Τι στο καλό; Δε μπορεί να συμβαίνει αυτό. Δε γίνεται να έχω ξεφτιλιστεί έτσι και να καυλώνω μ αυτό που γίνεται. Και όμως, το σώμα μου λειτουργούσε αλλιώς. Άρχισε να τσιμπάει την κλειτορίδα μου για λίγο και να την πονάει, αυτό με επανέφερε στην πραγματικότητα. Ότι θα γίνει από δω και μπρος σίγουρα δε θα είναι για να το απολαύσω. Αυτός ο άνθρωπος με βλέπει σα διαθέσιμες τρύπες και όμως... αυτό μέσα μου για κάποιο λόγο μου προκαλούσε διέγερση. Γιατί μου συνέβαινε αυτό; Είμαι τόσο φτηνή πουτάνα που θέλει τόσο πολύ να γαμιέται που καυλώνει ακόμα και έτσι; Πριν προλάβω να το σκεφτώ, με μια κίνηση μου ανοίγει τα πόδια και απλά νιώθω το μουνί μου να ανοίγει στα δυο. Με βίαζε. Αυτό ήταν η αρχή. Συνέχισε γρήγορα και δυνατά, με κάρφωνε ένας τεράστιος πούτσος. Ένιωθα τα τοιχώματα απ' το μουνάκι μου να σκίζονται αλλά για κάποιο πούστη λόγο σε κάθε κάρφωμα το μουνί μου έσταζε και πιο πολύ. Τον ένιωσα να πηγαίνει ακόμα πιο γρήγορα. "Οχι. Όχι μέσα μου..." τον ικέτευσα. Και όμως, δυο τρία βαθιά καρφώματα μέχρι που καρφώθηκε στο τέρμα και άδειασε μέσα μου το σπέρμα του.
 
Δε βγήκε από μέσα μου. Έμεινε μέσα, ακόμα καυλωμένος χωρίς να κουνιέται. Μου έλυσε τα χέρια, εγώ εξευτελισμένη και κακοποιημένη, ψυχικά κυρίως, δεν κουνιόμουν. Μόνο έκλαιγα. Ήμουν βιασμένη από έναν άγνωστο, ένιωθα βρώμικη, είχα το σπέρμα του παντού πάνω στο σώμα μου και μέσα στο μουνάκι μου. Και τότε με φίλησε και άλλαξαν όλα. Αυτό το φιλί,άλλαξε τα πάντα. Τον έσφιξα πάνω μου και τον φίλησα κι γω. Δεν έβλεπα αλλά ήξερα. Αυτό το φιλί θα το αναγνώριζα παντού. Μου έλυσε τα μάτια τα οποία ήταν δεμένα με τη γραβάτα του.
 
- Αγάπη μου, μου είπε.
 
Τον κοίταξα. Του έδωσα μια γερή σφαλιάρα. Δεν έκανε τίποτα. Μόνο με κοιτούσε. Του ξανάδωσα σφαλιάρα γι' αυτό που μόλις είχα περάσει.
 
- Γιατί μου το έκανες αυτό;... τον ρώτησα.
 
- Γιατί μου ανήκεις μικρή μου, γιατί θόλωσα όταν σε είδα με άλλον. Γιατί ήθελα να σε πονέσω όπως πόνεσα εγώ όταν σε είδα να σε ακουμπάει άλλος. Είσαι δικιά μου. Το καταλαβαίνεις;
 
Πόσο τον ήθελα αυτόν τον άντρα. Μόλις πέρασα έναν εφιάλτη στα χέρια του και πάλι μόλις τον είδα άρχισα να καυλώνω. Ήταν ακόμα μέσα μου όλη αυτή την ώρα. Συνειδητοποίησα ότι δε με γάμησε κάποιος άλλος, αλλά το μωρό μου. Με πήρε με βία. Με πήρε με το ζόρι γιατί είμαι δικιά του. Με ταπείνωσε με το χειρότερο τρόπο αλλά γι' αυτόν θέλω να γίνομαι η μεγαλύτερη πουτάνα που υπάρχει. Το δικό του σπέρμα το θέλω μέσα μου πάντα. Και το είχα. Το ένιωθα. Τον φίλησα και τον κοίταξα στα μάτια.
 
- Γάμα με... του είπα.
 
Συνέχισε από κει που σταμάτησε. Με φιλούσε και με έσκιζε. Τον ένιωθα μέσα μου μετά από τόσο καιρό. Με πηδούσε με μανία και μου έλεγε ότι είμαι η πουτάνα του. Σκεφτόμουν το "βιασμό" μου απο πριν και τώρα μπορούσα να καυλώνω χωρίς τύψεις μ' αυτό γιατί του είχα πει ότι είναι η ένοχη φαντασίωση μου. Καύλωσα κι άλλο που με χρησιμοποίησε έτσι σαν μια τρύπα για να ξεκαυλώσει. Σα μια φτηνή πόρνη που την τιμώρησε. Ταυτόχρονα μου χτυπούσε βαθιά τη μήτρα με το καυλί του. Δεν άργησα...
 
- Χύνω, χύνω, σε χύνω μωρό μου, γάμα με, έτσι, συνέχισε, σε χύνω...
 
- Χύσε με καύλα της ζωής μου, χύσε τον άντρα σου, χύνω κι εγώ, σε χύνω ξανά στη μουνάρα σου, πάρ' τα πουτάνα μου, παρ' τα όλα μέσα σου αγάπη μου...


Copyright Ref Number: 16151270222S037



Δεν έχετε εξουσιοδότηση να δημοσιεύετε σχόλια. Πρέπει να έχετε συνδεθεί.

Τα σχόλια θα περάσουν από διαδικασία έγκρισης.


 

Όροι Χρήσης του XStream || Privacy Policy