Αποποίηση ευθυνών: Όλα τα κείμενα της κατηγορίας, είναι έργα μυθοπλασίας!

Όλα τα κείμενα της κατηγορίας είναι έργα μυθοπλασίας, ανεξάρτητα από το αν ο κάθε συγγραφέας ισχυρίζεται το αντίθετο για να δώσει μεγαλύτερη έμφαση στα όσα γράφει. Ονόματα, χαρακτήρες, επιχειρήσεις, τόποι, γεγονότα και περιστατικά, είτε είναι προϊόντα της φαντασίας του συγγραφέα ή τα χρησιμοποιεί για να αποδώσει τα όσα φαντάστηκε. Οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά πρόσωπα ή πραγματικά γεγονότα, είναι καθαρά συμπτωματική. ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΤΕ ΝΑ ΜΙΜΗΘΕΙΤΕ στην πραγματική ζωή όσα διαβάζετε!

Το βράδυ εκείνο είχα εξουθενωθεί ήμουν χαλιά έτσι λιποθύμησα εκεί. Ένας συμμαθητής μου όμως είχε δει το συμβάν καθόταν εκεί πέρα πίσω απ' το δέντρο δεν έκανε κάτι, απλά

Το βράδυ εκείνο είχα εξουθενωθεί, ήμουν χαλιά, έτσι, λιποθύμησα εκεί. Ένας συμμαθητής μου όμως είχε δει το συμβάν. Καθόταν εκεί πέρα πίσω απ' το δέντρο. Δεν έκανε κάτι, απλά κοιτούσε, φοβόταν. Έτσι ένιωθε υποχρεωμένος να με βοηθήσει. Με πήρε, με πήγε στο σπίτι του, έκανα μπάνιο και ξάπλωσα πέφτοντας ξερός.
 
Ξύπνησα από κάτι να προσπαθεί να μπει μέσα στο στόμα μου, κάτι ζεστό. Άνοιξα τα μάτια μου και τι να δω ο Πέτρος (ο συμμαθητής) προσπαθούσε να χώσει την πούτσα τού μέσ' το στόμα μου. Έκανα να ξεφύγω από την όλη κατάσταση αλλά μάταια. Ήμουν δεμένος! Ήμουν ξανά γυμνός σε ένα κρεβάτι, δεμένος χειροπόδαρα, με έναν να προσπαθεί να με κάνει να τού πάρω πίπα. Με τα πολλά και με τα λίγα άρχισα να φωνάζω και να ζητώ εξηγήσεις αυτός μου είπε:
 
- Περίμενε καλέ σε προετοιμάζω...
 
- Τι εννοείς;
 
- Περίμενε ένα τεταρτάκι και θα καταλάβεις.
 
- Όχι πες μου!
 
- Θυμάσαι το χτεσινό; Ε... ακόμα καλύτερο...
 
και ξαφνικά χτυπάει το κουδούνι.
 
- Θα ήρθαν νωρίτερα...

είπε ο Πέτρος και πήγε να ανοίξει την πόρτα. Άκουγα φωνές, γνώριμες ήταν και τελικά δεν είχα άδικο. Σκάνε μύτη πέντε αγόρια από την τάξη μου. Το ποσό ντράπηκα δεν περιγράφεται και συνειδητοποιούσα πώς ο ένας ήταν από χθες. Όταν με είδε είπε:

- Βρε... δείτε τι έχουμε εδώ! Γνώριμη φατσούλα... και πιάνει τα αρχιδια μου σφιχτά. Θα είσαι καλό παιδί σήμερα αλλιώς δε θα τα πάμε καλά.

Έγνεψα καταφατικά και το παιχνίδι ξεκίνησε τα παιδιά με χούφτωναν και με χτυπούσαν, ρώγες μπαλάκια κλπ. Άρχισαν ένας ένας να πετάνε τις πούτσες τους έξω. Όλοι είχαν κάτι καυλιά 19ποντα και έτσι ήμουν τρομαγμένος για το τι θα ακολουθήσει. Άρχισα να παίρνω πίπες σαν πουτανα. Μου έπιαναν το κεφάλι και πίεζαν τον πούτσο τούς όλο μέσα. Εγώ πνιγόμουν και παρακαλούσα για έλεος. Αυτοί γελούσαν ώσπου σε κάποια φάση ξεκίνησε και το κατούρημα.

Με πήγαν στη μπανιέρα και ξεκίνησαν να κατουράνε πάνω μου. Πρόσωπο και στόμα ήταν ο στόχος τούς βέβαια, αλλά και αλλού δεν τους χάλαγε. Τελειώνοντας το χρυσό ντους μου, όλοι άρχισαν να με χύνουν στο στόμα και σαν καλή πουτανα με ανάγκασαν να τα καταπιώ, αλλιώς με τιμωρούσαν με διάφορους τρόπους όπως λιωμένο κερί στο κεφαλάκι τού πέους μου, μανταλάκια στα μπαλάκια μου και άλλα πολλά ταπεινωτικά. Εγώ κατάπινα ότι μου έδιναν. Μια φορά δεν το έκανα και ο Ιορδάνης με τιμώρησε με τό δικό τού ξεχωριστό τρόπο.

Ο κούκλος τού σχολείου που τον ήθελαν όλες με γάμησε! Ήταν τρομακτικό... η 20αποντη λευκή πούτσα τού που συσπούνταν σαν τρελή, μπήκε μέσα μου βίαια χωρίς προφυλακτικό και λιπαντικό. Τα είδα όλα! Μπαινόβγαινε σαν τρελός κι εγώ έκλαιγα, ούρλιαζα, παρακαλούσα για έλεος. Το μόνο που έκανε όμως ήταν να το κάνει πίο σκληρό και άγριο. Ξεκώλιασμα κανονικό δηλαδή. Όταν βγήκε από μέσα μου να φανταστείς ένιωθα ένα κενό αέρος να διαπερνά τον τρύπιο πλέον κώλο μου (μετά από αυτό όμως τον έψαχνα και για άλλα (νέα ιστορία με τον Ιορδάνη θα υπάρξει σύντομα).

Αργότερα με ξανά ξέπλυναν όλοι με τα κατουρά τούς και έφυγαν. Από τότε δε με ξανά ενόχλησαν στο σχολείο. Που και που με έβαζαν να τους πάρω καμιά πίπα με το ζόρι, μα το έκανα. Δε μπορούσα κι αλλιώς...


Copyright Ref Number: 16151270222S039



Δεν έχετε εξουσιοδότηση να δημοσιεύετε σχόλια. Πρέπει να έχετε συνδεθεί.

Τα σχόλια θα περάσουν από διαδικασία έγκρισης.


 

Όροι Χρήσης του XStream || Privacy Policy